Biblioteka Mazurska
Biblioteka Mazurska w Ogródku
W 2015 r. rozpoczęliśmy gromadzenie woluminów i publikacji do tworzonej w Ogródku biblioteki. Obecnie liczy ona ponad 600 pozycji i stanowi prawdziwą skarbnicę wiedzy o regionie. Jest to miejsce otwarte dla każdego poszukującego wiedzy o Mazurach i naszym regionie. Stworzyliśmy Bibliotekę Mazurską aby nawiązać do tradycji czytelnictwa, zainicjowanej w Ogródku przez Michała Kajkę. Poeta w 1890 r. właśnie w rodzinnym domu otworzył bibliotekę ludową.
W 1880 r. powstało Towarzystwo Czytelni Ludowych. Działało w państwie pruskim w Wielkopolsce, Warmii i Mazurach, Dolnym i Górnym Śląsku, Pomorzu Zachodnim i Gdańskim. W latach 20. XX wieku na terenie Warmii i Mazur udało się uruchomić łącznie 68 placówek bibliotecznych. Towarzystwo Czytelni Ludowych zajmowało się zakładaniem nowych bibliotek i czytelni, organizacją odczytów i spotkań, stale wzbogacając księgozbiór. Koncentrowało się na szerzeniu wiedzy z zakresu języka polskiego, historii kultury, wśród ludności polskiej.
Biblioteczka Anny Sobeckiej i Andrzeja Krzysztofa Waśkiewicza
Biblioteczka Anny Sobeckiej-Waśkiewicz i Andrzeja Krzysztofa Waśkiewicza to wyodrębniony zbiór książek przekazanych w latach 2025-2026 do biblioteki Muzeum Michała Kajki w Ogródku. Księgozbiór upamiętnia dwoje ludzi przez dziesięciolecia związanych z polskim życiem literackim, dziennikarskim i kulturalnym.
Andrzej Krzysztof Waśkiewicz (1941-2012) był poetą, krytykiem literackim, edytorem, redaktorem, publicystą i felietonistą. Debiutował jako poeta w 1961 roku, a rok później jako krytyk literacki. Był autorem ponad czterdziestu książek, redagował i współredagował czasopisma kulturalne, antologie oraz wybory poezji. Opracował m.in. krytyczne wydania poezji Tadeusza Peipera, Anatola Sterna. Szczególne miejsce w jego działalności zajmowała krytyka i historia literatury współczesnej, a także wspieranie kolejnych pokoleń poetów. Przez wiele lat związany był m.in. z czasopismami „Nadodrze”, „Integracje”, „Gdański Rocznik Kulturalny” i „Autograf”.
Jego dorobek obejmuje zarówno tomy poetyckie, jak i liczne prace krytyczno- i historycznoliterackie poświęcone m.in. Julianowi Przybosiowi, Awangardzie Krakowskiej, Józefowi Czechowiczowi, Krzysztofowi Kamilowi Baczyńskiemu, Mironowi Białoszewskiemu czy polskiemu futuryzmowi. Za działalność literacką i kulturalną był wielokrotnie nagradzany i odznaczany, m.in. Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”.
Anna Sobecka (ur. 1948) jest dziennikarką radiową, publicystką kulturalną, tłumaczką literatury białoruskiej i redaktorką. Pracowała w rozgłośniach Polskiego Radia w Zielonej Górze i Gdańsku. Przygotowywała autorskie programy poświęcone literaturze i sztuce, w tym cykle „Radiowa Antologia Pisarzy Wybrzeża”, „Spotkania” i „Pasje”. Jest także autorką i redaktorką publikacji poświęconych kulturze, mniejszościom narodowym oraz dorobkowi Andrzeja K. Waśkiewicza. Po jego śmierci prowadziła do 2016 roku redakcję pisma „Autograf-Post”.
Książki przekazane Muzeum Michała Kajki zachowują pamięć o wspólnej drodze dwojga ludzi kultury – poety i krytyka oraz dziennikarki i popularyzatorki literatury.
Włączone do muzealnej biblioteki służą kolejnym czytelnikom i badaczom, pozostając jednocześnie świadectwem środowiska literackiego, z którym przez dziesięciolecia związani byli Anna Sobecka i Andrzej Krzysztof Waśkiewicz.
Biblioteczka Ewy Ostrowskiej
Księgozbiór został przekazany przez spadkobierców Ewy Ostrowskiej – pisarki, dziennikarki, autorki powieści psychologicznych, kryminałów, opowiadań, reportaży, książek dla dzieci i młodzieży.
Ewa Ostrowska urodziła się 24 grudnia 1938 r. w Nowej Wilejce koło Wilna. Córka Ferdynanda Ospalec-Ostrowskiego (inżyniera geodety, zginął w 1940 r. w Katyniu) i Ireny z Kondrackich (polonistki). Swoje pierwsze lata spędziła u dziadków, Bronisławy i Witolda Kondrackich, w Landwarowie (lit. Lentvaris), mieście koło Trok na Litwie. Przeżycia z tego okresu dzieciństwa na zawsze utkwiły w pamięci przyszłej pisarki. Po zakończeniu drugiej wojny światowej, w 1945 roku, przyjechała w ramach tzw. akcji repatriacyjnej na Warmię, gdzie zamieszkała z dziadkami w Ornecie. Następnie przeniosła się do Łodzi.
Tu ukończyła w 1956 r. XII Ogólnokształcącą Szkołę Towarzystwa Przyjaciół Dzieci Stopnia Podstawowego i Licealnego (obecnie XII Liceum Ogólnokształcące im. Stanisława Wyspiańskiego).
W latach 1960–1963 studiowała socjologię na Uniwersytecie Łódzkim. Debiutowała w 1963 r. w tygodniku „Odgłosy” (nr 24) opowiadaniem pt. „Sprzedająca kwiaty”. Z pismem tym współpracowała stale do 1975 r., publikując reportaże i artykuły oraz redagując dział recenzji telewizyjnych. Od 1964 do 1970 r. pracowała w redakcji „Sztandaru Młodych” jako korespondent terenowy. Zamieszczała reportaże w „Argumentach” oraz w „Faktach i Myślach”, uzyskała za nie kilka nagród i wyróżnień. W 1975 r. otrzymała Odznakę Honorową Miasta Łodzi.
W 1977 r. przeniosła się do wsi Ogródek na Mazurach, gdzie prowadziła gospodarstwo rolne. Kontynuowała pracę literacką, za którą otrzymała nagrodę Prezesa Rady Ministrów (1984). Jej książki doczekały się licznych tłumaczeń, m.in. na język czeski, słowacki, węgierski i rosyjski. W 1988 r. powróciła do Łodzi i podjęła pracę w redakcji „Odgłosów”.
W 1992 r. przeniosła się do wsi Wierzbiny koło Orzysza. Podjęła współpracę z redakcją suwalsko-mazurskiego tygodnika „Krajobrazy”, który wydawany był w Suwałkach. Autorka przede wszystkim powieści obyczajowych. Publikowała również książki dla dzieci i młodzieży, thrillery, kryminał i zbiory opowiadań. Za powieść Co słychać za tymi drzwiami (Warszawa 1982) otrzymała w 1983 roku nagrodę Międzynarodowego Kuratorium Książki Dziecięcej (IBBY).
Zmarła 12 lipca 2012 roku w Wierzbinach.